درک و مروت
در هر نفس خانهء این جان غم جانست
تا درد درین کلبه بود کیف گمانســـــت
ناله به سر خاک تپش کشت حضورم
دنیا به کری هاش درو کرد.فغانست
بعد از سیهی ،روشنی در دیده بریزد؟
مانند سحر کز دل شب ریخته گانست
هر دفتر این زندگی را نیست مروت
این هرزه گی مصحفش ازدرک کسانست
فرجام تو بــــــرباد بیا قافله کن پی
دربخت نفس بردن این بار گرانست
سلام دوستان عزیز اینک بعد از مدتی یک غزلوارهء ساده و عاشقانه
تخیل
امشب دلا بیادش جشن دگر بپا کن
با بادهء خیالش زخم جگر دوا کن
در اوج شور و مستی تصویر ناز او را
ترسیم کن و مه را شرمنده در هوا کن
در حلقه های زلفش محبوس گر بمانی
چون دانه های باران با بوسه ات صفا کن
صیا د لحظه هایت دام کشش نشانده
جان را بده بدستش رسم وفا بجا کن
با سنگ یاد بردن آیینه ات شکسته
پامال گشتنت را در سینه ات خفاکن
شکست فصل خوشی
شکست فصل خوشی ،فرحت بهاران برد
سرور و عشق و طراوت ز شاخساران برد
زمین مهر ز تف باد کینه ها خشکید
امید هم نفســـــــی از دیار یاران برد
هجوم حادثه ها دامن چمنرا باز
چه پاره کرده ، امید امیدواران برد
ببین تو پندک گلها که نا شگفته بخفت
چو فصل رفته دگر دانه های باران برد
سکوت گوشهء غمنامه در طنین آمد
ترانه از لب ما در کویر خاران برد
گل در خارستان
کشتی درد بی کناره منم
مانده در موج صد گذاره منم
در میان امید و ماُیوسی
لالهء سرخ دشت خاره منم
خورده ام تیر حکم بودن را
تا بمیرم سوا زچاره منم
چون گلی در میان توفانها
دست تقدیر پاره پاره منم
هر چه سازم نهان غم خود را
بهر او صید آشکاره منم
بهار مختصر
باز آمــــــدی به دیدن ما مختصر بهار
صبر اندکی که با تو دهم ناله سر بهار
دیرم بمان که آمدنت پر خـــــروش کرد
شوق تلاطم نفســــــــم تا دگر بهار
بی تو درون باغ دلم جز خزان نبود
با توست زندگی به خدا پر ثمر بهار
توفان حزن مردم غافل به هیچ گیر
باکی مکن بزور نسیم از خطر بهار
همچون سوار تیز رسیدی زبیشه ها
شد لحظه ها ز یورش سبزت شکربهار
یکسو هوای دلکش و یکسو شگوفه ها
مرغ چمن ســـــرود زند زین هنر بهار
باد امید از لب هر سبزه می وزد
خاموشتر زنغمهء سازت نگر بهار
درود و تهنیات آغشته با بوی بهار نثار مشام نگاه تان باد، بهار تان سبز و تفکر تان همسفر شوق زندگی.
امیدبا بهار
دوباره در وطن خود بهار می آرم
زخلد هم نفسی ها قرار می آرم
امید روشنی در کنار هم بودن
ز آفتاب تفاهم به بار می آرم
به زور عشق حصار نفاق می شکنم
و فصل عید و خوشی بی شمار می آرم
به زیر سبزه کنم دفن ،واژهء نفرت
به باغ خویش صدای هزار می آرم
ز لطف غیر غم ما ،وزین ترین غم شد
شود ز اهل وطن غمگسار می آرم
اهدا به سیمای زیبایی زادگاهم ،به دو گنبد زمردین روضهء شاه ولایت حضرت علی (رض) در شهر مزار شریف ،افغانستان
انبار بستن آرزو
به هر کویی روم آن کوچه در سوی تو میآید
به چشم دل جـــهان بینم فقط روی تو میاید
بباغ عارضت مولا تنم بی گام در رقصســت
مشام خاطر من مست مست ،بوی تو میآید
کبوتر های آزم را بباغت بسته ای ،دانم
به یک انبار در بســـتن ز بازوی تو میآید
ز بانگ ماه میآید فقط این نغمه بردیده
رگ انوار در خــــورشید از کوی تو میآید
نمایان می شود از هر طرف ایوان ناتکرار
زمــــــردین دو تا گنبد زپهلوی تو میآید
|
یک قدم غافل*
یک قدم غافل شدم صد سال راهم دور شد
زیور امیــــد ها از لحظه هایم چور شـــــد
حسرت دیدار دلرا نا توانتر میکنــــــــــد بی رخت خورشید من صد آفتاب بی نور شد
رد پای من به دنیا بی توجه مانده است
در شبستان فرامـــوشی حضورم گور شد
جز فکاهت نیست دیگر دوستی در عصرما
کی کند تزویر الا ، گر کسی مجبور شد
اندکی در مسند بخت و هزاران ناامید
من ندانم از کجایی این چنین منظور شد؟
نیش اهل عیب را خوردن تحمل باید ت
چون حریم شعر گفتن خانهء زنبور شد |
بهانهء زندگی
سخن میان لبت عاشقانه میگردد
هوای خانهء من پر ترانه میگردد
نهاد بودن من می شود اسیر نگات
به تیر لطف تو هر دم نشانه میگردد
نوای دستهء یادت به گوش خلوت من
نوار خاطره ها و فســـــــانه میگردد
تمام خاطره هایت مرا چو گنجی بود
بدست خالی وقتم خزا نه میگردد
سوای عشق به دل زندگی همه پوچست
زهی برای دوامـــــــش بهانه میگردد
به بحر فکر دلم رقص موج هجر بود
خروش بی کسیم شــــــــاعرانه میگردد
 | ||
|
| |
|
 |
درافغانستان همه روزه دهها کتاب تازه فارسی وارد بازار می شوند. |
سرواژهء کتاب جهان فارسی بود
ما دل بدین زبان پر از عشق داده ایم.
منیر سپاس
در این روز ها بصیر بابی و دو تن روزنامه نگار دیگر در ولایت بلخ بر حسب دستور خرم وزیر فرهنگ افغانستان به جرم استفاده از واژه های زبان مادری خویش یعنی فارسی مجازات شده اند نمی دانم وظیفه و مسوولیت آقای وزیر ،رشد و حفظ فرهنگ تمام مردم افغانستان است و یا دشمنی با یک زبان زنده و شیرین دنیا، افغانستان زادگاه و خاستگاه این زبان است، چرا چنین شخص مغرض بی خبر از تاریخ سمت وزارت فرهنگ را به عهده دارد،در شرایطی که وطن ما ازشش جهت مورد تهاجم است و ضروری ترین احساس ملت شدن و بعد وحدت ملی است آتش نفاق را در میان مردم افغاستان دیده و دانسته شعله ور تر میسازد
من منحیث یک تبعه افغانستان و یار نا توان قلم از آقای وزیر فرهنگ تقاضا میکنم شرافتمندانه استعفا بدهند تا کارفرهنگ به اهل فرهنگ سپرده شود؛ فارسی زبان زنده ءمردم ماست زادگاه فارسی افغانستان است و به تکرار می گویم زبان حدود جغرافیایی ندارد و نمی توان برایش سرحد تعین کرد هیچ فارسی زبان به کسی و به ویژه برادران پشتو زبان مان تحمیل نکرده است کدام واژه را در زبان شان به کار ببرند و کدام واژه را از زبان دری کار بگیرند پس چراوزیر و چندی مانند او در برابر زبان فارسی حساسیت نشان می دهند اگر دانشگاه و دانشکده بگویی چه ضرری به زبان پشتو می رسد و اگر زبان پشتو اینقدر ضعیف باشد که نتوانددر کنار دیگر زبان ها زنده بماند پس چرابرای حفظ زبان پشتوطرق دیگر سچه سازی را در پیش نمی گیرند من فکر میکنم زبان پشتو در میان مردم ما جایگاه خود را دارد و زنده خواهد ماند و ضرورت به چنین بدنام سازی عمدی ندارد زیرا چنین اقدام ها بیشتر زبان پشتو را در انظار دیگران بد می سازد تا زبان فارسی؛ در پس این حساسیت تعصب قومی و فاشیزم پشتو نهاس متعصب است که تا دیروز پنهان بود و امروز آشکار شده است، پس باید تمام مردم افغاستان چه فارسی زبان وچه پشتو زبان و متکلمین سایر زبانها در افغاسنتان بر علیه این عمل نا بخردانه وزیر فرهنگ آقای خرم اقدام کنند، به برادران پشتو زبان خویش توصیه می کنم که فارسی ستیزی هیچ نوع سود برای شما نداردواشتباه حمایت بی قید وشرط از طالبان را تکرار نکنید .
این هم یکی دو نبشته ء معلوماتی د رمورد برنامه ها، بعد از برگشت در مورد سفر و برنامه ها خدمت تان خواهم نوشت . منیر سپاس شما
INGAF, JNU
SITAR RECITAL BY SH. SUBRATA DE, GHAZAL BY MONIR SEPAS FROM
205, TANSEN MARG,
OZONE PRATIBHA MANCH , AN EVENING OF GHAZAL AND SUFI ORGANISE BY SWARANJALI
KALA BHARTHI, VISHAKHA PATNAM,, VISHAKHA PATNAM , VIZAK, Andhra Pradesh
OZONE PRATIBHA MANCH PRESENTS an evening of CLASSICAL MUSIC AT KALA BHARTHI ON
VIZAC STEEL PLANT,
Kosten : INVITES ONLY
SITAR RECITAL BY SH. SUBRATA DE, TABLA ACCOMPANIMENT BY SH. AMIT CHATTERJEE, CLASSICAL SYNTH RECITAL BY SH. SEETARAMHIYA RAO, GHAZAL BY MONIR SEPAS FROM Afghanistan and GERMANY
تمنا
خوشا نوبهاری که یارم بیارد
که سردی دل را به گرمی گذارد
نوایش رساند هوای بهاران
فضای چمــــــنزار نیکو بر آرد
اگـــــر او نیاید ندارم بهاری
که پائیز اشکم بباران سپارد
به من انتظارش شراب ثواب است
چه می ها خیالش به فکرم گسارد
امـــــــروز
دود عداوت گرفت میهن انسان را
طوق تفرق رسید گردن انســـــان را
قیمت خون کمتر از آب و طلای سیه
سود به وحشت رساند مُردن انسان را
بی غمی و ناهمی ،کینه ستیزی رواج
میدهد و می کُشد شیون انســــــــــان را
هر سو نگاه سردسرد، رنج و غم ودرد درد
داغ زند عقده ها دامن انســـــــــــــــان را
بینکه به ایراد شد خاک و زمین و زمان
پس چه تحمل کند بودن انســــــــان را؟
