شکست سکوت

امید رفته به قلب شکسته باز آمد

بدیده گان ترم بخت بسته باز آمد

چو در قفای تو این جسم خسته بیجان بود

تو آمدی و مـــــــــرا روح رسته باز آمد

سکوت تلخ فراقم ز یک تـــــرانهء تو

شکست و ساز خوشی دسته دسته باز آمد

صفای باغ ز دیدار تو مبارک شــــــــد

طراوت به تن برگ خسته باز آمــــــد

سرود لحظهء شادی ز هر رگ جانم

نشاط خاطر من جسته جسته باز آمد

دوستان گران ارج! از ۵ سال بدینسو در پرسین بلوگ وب لوگ داشتم و در آنجامینوشتم  تا اینکه پرسین بلوگ هک شد و من مجبور شدم آشیان خیال را به بلوگفا انتقال بدهم و این هم نخستین شعرم رااینجا خدمت تان مینویسم .

کُشتن سکوت

سکوت گشت و مرا رنج بیقراری  کُشت

فضای خلوت مارا   به تکسـواری کُشت

نوای حنجره ام را اســــیر زمزمه ساخت

به تیر وسوسه بست و به عذرو زاری کُشت

ببین که حیله دوران وفـــــــا به دار کشید

خدای سلسله ها را جفا به خواری کُشت

حریر فصل بهاران نهان و درد که باز

نگاه عـــــاشق مارا زبی بهاری کُشت

کجاست همنفس دل که غصه بستاند

و انتظار مـــــرا غم چرا بیاری کُشت