گرداب زندگی

منار نیآیش   دو باره باغچه یی در بهار خواهم ساخت به جشن سبزه يكی روزگار خواهم ساخت   دوباره  ریشه کن انتظار خواهم شد وخيمه گاه برای قرار خواهم ساخت   به پای رهگذر آب خیره خواهم شد زمهربانی ابری بهار خواهم ساخت   به عرض شانهء پهن  زمین بی همتا و جلگه جلگه شقایق سوار خواهم ساخت   برای دامنه ء باغ  فرشی از رضوان برای خاطر روی نگار خواهم ساخت   برای شاخه ء  امید  دیده گان  شما شگوفه دربغل شاخسار خواهم ساخت   برای دوست  چی بیخود سخن همی گویم زسنگ بحر تخیل هزار خواهم ساخت   تمام آنچه که خواهم به دست قدرت اوست فقـــــــط برای نیآیش  منار خواهم ســــاخت

آبشار یادت

نور سـحــــــــــر بریزد از آبشار یادت

شب پاره پاره گردد از ذوالفقار یادت

با روشنی بشوید از دیده تیره گی را

باغ نگاه بمــــــــاند در  انتظار یادت

پائیز شب گریزد از فصل خواب هایم

ز آنرو که باز آید آن نوبهــــــــار یادت

بهر حصار فکرم بیش از تصور من

باشد سپاه چابک هر جا سوار یادت

از ابتدای بودن تا انتهای رفتـــــــــن

عشقست در شگفتن هر جا زکار یادت

دوستان عزیز حلول عید سعید فطر را به همه شما عزیزان تبریک وتهنیت می گویم

برای جشنوارهء کویر در ایران به پاسخ فراخوان دوست بنده جناب احمد رضا قدیریان این ها را سروده بودم و خواستم امروز خدمت شما عزیزان نیز آنها را بنویسم.

تک بیتی

آسمان دست کمی دارد به شهکار کویر

پادشاه انبیا پوریست از دامـــــــــــان او

رباعی

بنازم طـــاقت ناب بیایان

خموشی و تب و تاب بیابان

تمام روز در آغوش خورشید

بود شب آتشین خواب بیابان

رباعی

نسیم خار و گل باد کویر است

خموشی لیک فریاد کویر است

تمام دســـــــــــــتهء تنهایی ما

تو گویی خویش و همزاد کویر است

غزل

باشد سفیر باورم از کشور کویر

دارد پیام روشنی روشنگر کویر

آمد نسیم نور و نوازش به زندگی

از دامـــــــــن معنبر و پهناور  کویر

خورشید تشنه لب که به رودی نمیرسد

در حســـــــــــــرت تمام بود همسر کویر

در ذهن نقش زندگی تصویر می شود

گر خوانده ای روایتی از دفتـــــــر کویر

قرب یگانه داشت همین واژه نزد او

محشر کند به پای فقط بر سر کویر

تنهایی زمین و زمان من و تو است

طرز خموشی بر لب خنیاگر کویر

بیزار هرکی است ز خار و کشد ز جان

اما به خار ،خانه دهد پیکر کویر

از آنزمان که شاه شهیدان حسین شد

حماسه یی خداســــــت مگر در بر کویر