دمی با آزادی

آغوش و سایهء وطنم درد خورده است

چشمش ز باد کینهء ما گرد خورده است

قلبش به اتفاق شمال و جنوب و غرب

صد ها هزار گلولهء نامرد خورده است

""""""""""""""""""""""""""""""

خزان و مرگ ندارد بهار آزادی

به باغ و عشق ببندید قرار آزادی

ز آفتاب فراتر به زندگیست ضرور

همیشه پرتو نور شرار آزادی

"""""""""""""""""""""""""""""

به گوش باغ بخوانم سرود آزادی

که سبز سبز شود با نمود آزادی

کسیکه عشق وطن داشت از لبش نآید

به جز نیات و نماز و درود آزادی

"""""""""""""""""""""""""""""

آیا وطن و کشور ما آزاد اســـــــت؟

این دولت و این رهبر ما آزاد است؟

با اسلحهء غرب و تروریست عرب

این زادگه و باور ما آزاد اســـــت؟

منیر سپاس 18 اگست سال 2008 میلادی

دوستان عزیز اینک غزلگونهءاز سرایش هایی اخیرم را  خدمت تان می نویسم که در کابل ناتهـ نیز به نشر رسیده است.

غزل چشم تو غزل چشم ترا حـــــافظ شیراز گرفت خوشنویسی به گذرگاه دل آغاز گرفت   پرنیان نگهت عالم پر حـــــــــرف کشش شش جهت را به سراینده گی اش ناز گرفت   نالهء یاد تــــــو در ذهن تپش نعره زند طرز پندار و گمان از نفسم سازگرفت   صحبت نی دگر از سنگ و هوا میآید مولوی از خم اسرار تو صد رازگرفت   برگهء دانش دنیا چقدر سنگین است زین همه دعوی افکار دلم باز گرفت